Uit de krant van Vereniging Ondernemend Vreewijk: editie september 2008

Tekst: Cobi van Mourik

Ondernemer in Beeld:

Ron van Driel
Kunsthandel & Galerie van Driel

Avontuur en kwaliteit zijn termen die tijdens een gesprek met Ron van Driel, kunsthandelaar, verschillende malen vallen. Want het was een avontuurlijke onderneming toen hij in februari 1991 zijn zaak aan de Dordtsestraatweg 761 opende. En dat terwijl hij zich ervan bewust was dat er al zes andere kunsthandels in Rotterdam-Zuid waren. Ook elk schilderij of ander kunstwerk dat hij aankoopt, op een veiling, of van particulieren, betekent het begin van een avontuur, een ontdekkingsreis.
Ron (50), van oorsprong opleiding Mts werktuigbouw, wist al vroeg dat hij iets heel anders met zijn leven wilde doen. Vanaf zijn dertigste begon hij steeds meer interesse te krijgen in kunst. Niet zo vreemd, want hij vergezelde vaak zijn vader naar veilingen. De verzameling van Van Driel senior – vooral werken van Rotterdamse havenschilders – werd zo groot dat deze de basis kon vormen voor de latere kunsthandel. “Mijn vader maakte ook een begin met ons uitgebreide archief met documentatie,” vertelt Ron, gezeten aan een indrukwekkend lange tafel op de bovenste verdieping van zijn kunsthandel/galerie. Aan de muren hangen oude meesters en een enkel abstract schilderij; daaronder bevinden zich kasten vol ordners met informatie over honderden kunstenaars.
De technische opleiding is hem nog goed van pas gekomen, gaat Ron verder. “Ik heb dit pand, dat mijn vrouw (en zakenpartner) Marja en ik hebben gekocht, eigenhandig opgeknapt.” Het lichte moderne interieur laat de kunstwerken – schilderijen, kleinantiek en siervoorwerpen – goed tot hun recht komen. Op de begane grond ontvangen Marja en Ron klanten die werken willen laten inlijsten of restaureren of te koop aanbieden. In het souterrain houdt hij geregeld een tentoonstelling.
Maar de meeste aandacht trekt toch de bovenverdieping waar je je in een museum waart. Ron brengt hier zelf ook veel tijd door, als de drukke werkzaamheden dat toestaan. “Eigenlijk ben ik meer een verzamelaar dan een handelaar,” zegt hij. “Sommige schilderijen wil ik zelfs nog niet verkopen, maar nog zeker twintig jaar van genieten.” Hij heeft het dan bijvoorbeeld over een groot waterlandschap van de Woerdense kunstenaar Cornelis Vreedenburgh (1880-1946), dat een van de wanden domineert. “Wat dit schilderij vooral bijzonder maakt, is dat het nooit eerder in de handel is geweest. En het echtpaar van wie ik het heb gekocht, is er zorgvuldig mee omgegaan. Zo’n schilderij is vanwege de afmetingen en de weelderige lijst alleen geschikt voor herenhuizen (waar het ook oorspronkelijk heeft gehangen), of voor de raadszaal van het Woerdense stadhuis. Dus wacht ik tot de burgemeester van die stad het wil hebben,” zegt Ron, met in zijn stem een zweem van hoop dat dat niet te snel zal gebeuren.
Er tegenover hangt een Haarlems stadsgezicht van de Frans/Nederlandse schilder George de Feure (1868-1943). “Ik wist meteen dat ik iets bijzonders in handen had. Hoewel het er niet uit zag,” vertelt Ron. Hij had wel wat documentatie over de kunstenaar, maar met het schoonmaken van het sterk vervuilde werk, het restaureren en research, begon een nieuwe ontdekkingsreis in de wereld van de kunst. Het resultaat is een prachtig schilderij, met sprankelende, van het paneel spattende kleuren, duidelijk beïnvloed door de Art Nouveau, boeken en andere uitgebreide documentatie, waaronder een recent aangekochte originele foto van de veelzijdige De Feure, in zijn atelier in Parijs.
Ron geniet duidelijk van het vertellen over zijn geliefde schilderijen. Maar de meeste tijd brengt hij elke dag toch door in zijn werkplaats, achter het souterrain. Daar houdt hij zich bezig met inlijsten, schoonmaken en restaureren. Daarom is ook Marja elke dag in de kunsthandel aanwezig. “Zonder haar zou ik dit niet kunnen doen,” vertelt Ron. “Neem bijvoorbeeld het inlijsten. Dat neemt per werk al gauw een uur in beslag. Maar dan krijg je ook kwaliteit. Want bij ons krijgt al het inlijstwerk evenveel aandacht, of het nu gaat om een kostbaar schillderij, een borduurwerk, een dierbare familiefoto of een kindertekening.”
In het schoonmaken en restaureren van schilderijen gaat nog veel meer tijd zitten. Is het niet eng, dat schoonmaken? “Welnee,“
lacht Ron. “Het is maar verf, hoor!” Ooit heeft hij mogen oefenen op honderd schilderijen uit de collectie van zijn vader, nu weet hij alles wat er te weten valt over verf, vernis en technieken. “Een schilderij moet toch zeker elke dertig jaar wel een keer door een deskundige worden bekeken en schoongemaakt,” zegt hij. “Dan houdt het zijn kwaliteit en waarde.”
Nu we het toch over kwaliteit hebben. “Natuurlijk,” zegt Ron,
“de aankoop van een schilderij is niet goedkoop, maar je hebt dan iets waar je jarenlang niet op uitgekeken raakt en ook geld waard blijft. Vroeger kozen mensen altijd voor kwaliteit, of het nu een schilderij, een meubelstuk of een servies betrof. Daarin is helaas verandering gekomen.”
En dat betekende de doodsteek voor de andere kunsthandels in Rotterdam-Zuid, want Van Driel is de enige die nog over is. “Hoewel ik weleens getwijfeld heb aan onze locatie, weet ik nu dat ik op een uitstekende plek zit. Goed bereikbaar voor mensen uit Rotterdam, maar ook van buiten de stad. En nooit parkeerproblemen!”